Ovaj prostor zvanično je proglašen 2015. godine, čime je ponio titulu prvog parka prirode (regionalnog parka) u Crnoj Gori. Smješten na krajnjem sjeverozapadu zemlje, na teritoriji opštine Plužine, park se prostire na preko 32.000 hektara i predstavlja prirodnu sponu između Nacionalnog parka Durmitor u Crnoj Gori i Nacionalnog parka Sutjeska u Bosni i Hercegovini. Osnovan je sa ciljem da se trajno zaštite spektakularni planinski masivi, duboki riječni kanjoni i izuzetan biodiverzitet ovog dijela dinarskog krša.
Reljefom parka dominiraju gorostasni planinski masivi Bioča, Maglića i Volujaka, čiji se surovi, ogoljeni vrhovi uzdižu preko 2.000 metara nadmorske visine. Nasuprot ovim krševitim visinama stoje duboko usječeni i impresivni kanjoni rijeka Pive, Tare i Komarnice. Poseban dragulj ovog zaštićenog područja su njegova vodena bogatstva. Pored vještačkog Pivskog jezera, koje je nastalo izgradnjom brane Mratinje i koje svojom tirkiznom bojom i dužinom od preko 40 kilometara krivuda kroz nekadašnji kanjon, u masivima planina skrivena su predivna glečerska jezera. Među njima je najpoznatije Trnovačko jezero, jedinstveno u svijetu po svom prirodnom obliku srca, smješteno u podnožju Maglića, kao i Veliko i Malo Stabanjsko jezero. Zbog velikih visinskih razlika, specifičnog geografskog položaja i preplitanja klimatskih uticaja, Park prirode Piva se odlikuje izuzetno bogatom florom i faunom. Više od polovine teritorije parka prekriveno je gustim, očuvanim šumama bukve, jele i smrče, dok se na strmim liticama kanjona i planinskim vrletima razvijaju brojne endemične i rijetke biljne vrste. Ovi nepregledni šumski i planinski kompleksi pružaju stabilno stanište i sigurno utočište za krupne sisare poput mrkog medvjeda, vuka, divokoze i srne, dok su čiste, brze rijeke i glečerska jezera bogati autohtonom potočnom pastrmkom. Pored neprocjenjivih ekoloških vrijednosti, ovaj kraj na teritoriji opštine Plužine ponosi se i izuzetno bogatom kulturnom i istorijskom baštinom. Najznačajniji kulturno-istorijski spomenik je čuveni Pivski manastir iz 16. vijeka, posvećen Uspenju Presvete Bogorodice, koji je specifičan po tome što je tokom izgradnje hidroelektrane i stvaranja Pivskog jezera kompletno premješten, kamen po kamen, na novu, višu lokaciju, zajedno sa svojim neprocjenjivim freskama. Tradicionalni način života i danas je živ na ovim prostorima kroz autentičnu seosku arhitekturu i ljetnje stočarske katune, gdje posjetioci mogu osjetiti duh starog vremena i uživati u čuvenom pivskom siru (sir iz mijeha), domaćem kajmaku i tradicionalnim jelima ovog kraja.